مدل‌سازي تاثيرات آينده‌نگاري بر نوآوري به كمك روش‌ فراتركيب

چکیده: 
كاربرد آينده‌نگاري در سياستگذاري عمومي و سياستگذاري علم و فناوري موضوعي شناخته‌ شده است، ولي كاربردهاي عملي آينده‌نگاري در بنگاه‌ها و به خصوص اثرات آن بر نوآوري تا كنون كمتر مورد توجه و پژوهش قرار گرفته است. نوآوري عامل مهم در بقا و پيشرفت محسوب مي‌شود، از اين رو اغلب سازمان‌ها به دنبال نوآوري هستند. با اين حال نوآوري علاوه بر اين كه امر مشكل و پيچيده‌اي‌ است، در بسياري از موارد تلاش‌هاي مربوط منجر به نوآوري‌هاي در حد انتظار نمي‌شود ، چرا كه بسياري از نوآوري‌ها از استقبال مناسب و ماندگاري مورد انتظار برخوردار نيستند. از اين رو برخي انديشمندان معتقدند فرايند متعارف نوآوري از ايده‌ تا توسعه محصول و تجاري‌سازي نيز در آينده كافي نخواهد بود؛ بلكه براي موفقيت بايد نوآوري‌ها از اثربخشي و پايداري بالا برخوردار باشند. از اين رو، طي سال‌هاي اخير برخي تلاش كرده‌اند از ظرفيت‌هاي دانش نسبتاً تازه آينده‌نگاري براي بهبود اثربخشي و افزايش پايداري نوآوري‌ها استفاده نمايند. اين مقاله تلاشي براي ارايه الگوي تاثير آينده‌نگاري بر نوآوري است كه در آن از روش فراتركيب به عنوان روش اصلي براي توسعه مدل و و از نظرسنجي خبرگان براي تكميل و تاييد مدل استفاده شده است. بر اساس يافته‌هاي پژوهش آينده‌نگاري عمدتاً در ابتداي فرايند نوآوري قرار مي‌گيرد و سه نقش كليدي در ارتباط با نوآوري ايفا مي‌كند: بازنگري راهبردي سازمان، شروع پروژه‌هاي نوآوري خوش‌آتيه، و متوقف ساختن نوآوري‌هاي بدآتيه. پژوهش نشان مي‌دهد به طور كلي آينده‌نگاري بر نوآوري‌هاي جهشي(خلق جديد) تاثيري بيشتر از نوآوري‌هاي تدريجي(بهبود) دارد.
فایل مقاله: