سناریوهای مدل‌های همکاری مشترک در صنعت نفت و گاز ایران

چکیده: 
صنعت نفت از موثرترین و بزرگترین صنایع در جهان و به ویژه ایران است. کشورهای مختلف برای توسعه میادین نفت و گاز خود به دنبال آن هستند که از یک سو، انگیزه‌‌های لازم را برای جذب سرمایه‌‌های خارجی ایجاد کنند؛ و از سوی دیگر توسعه فناوری را در این قراردادها بیشینه سازند. یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار بر ایجاد این انگیزه، انواع مدل‌های قراردادی است که بر مدل‌های همکاری مشترک و میزان جذابیت در جذب سرمایه‌گذاری خارجی و به همین اندازه بر توسعه فناوری میان طرف قرارداد و کشور میزبان نفتی، نیز تاثیرگذار خواهند بود. شرکت‌های نفتی همکاری‌های مشترک را به‌منظور سودبردن از توانمندی‌ها و قابلیت‌هایشان پیاده‌سازی نموده‌اند که با استفاده از این همکاری‌های مشترک ارزش‌هایی را از طریق کسب‌و‌کار خلق می‌کنند، و مزیت رقابتی پایداری را با کمینه‌کردن ریسک‌ها و عدم‌قطعیت‌ها تولید می‌کنند. از سوی دیگر شرکت‌ها در بخش نفت و گاز متوجه شده‌اند که همکاری‌های مشترک یکی از راه‌های کمینه‌سازی ریسک‌های مربوط به عدم‌قطعیت فناوری و بازار است. هدف اصلی این مقاله تعیین سناریوهای همکاری مشترک در صنعت نفت وگاز با توجه به مدل‌های همکاری مشترک است، که با استفاده از روش سناریو نویسی و تحلیل ریخت‌شناسی آینده‌های محتمل و ممکن این مدل‌های قراردادی را شناسایی شده و سناریوهای مرتبط با آن‌ها نوشته شده است.
فایل مقاله: